Coram Deo Voorpagina

Die keer met die kerstkaarten..

Ha, die dag dat het best mooi weer was en ik voor het eerst sinds in mijn rijbewijs heb in mijn eentje naar het stadscentrum reed om wat kerstcadeautjes te kopen.
Het was een strak plan. Ik wist wat ik moest hebben en waar ik het moest halen. Ik wist was het ongeveer zou kosten en ik was er zeker van: nog voor Ene Tweelingzoon aan zijn examens begint ben ik klaar met alles.
Kerstcadeautjes, kerstkaarten, boodschappen gehaald, boodschappenlijstjes voor de feestdagen klaar.

Kerststress zou aan mij niet besteed zijn dit jaar.

Ware het niet dat mijn valse gevoel van controle en veiligheid al snel – al dan niet letterlijk – ondergesneeuwd zou raken.
En nu zit ik hier, klaar om kerstkaarten te schrijven en kom ik tot de conclusie dat ik helemaal geen kaarten heb gekocht.

Coram Deo, leven in de aanwezigheid van God, onder de autoriteit van God, tot eer van god, betekent ook dat je kunt omgaan met onverwachte omstandigheden.
We moeten Hem kunnen zien als degene die ons tijd geeft.

Onderbrekingen in onze planning zijn dus ook van Hem. In alle moeilijkheden die er op ons af kwamen in de laatste twee weken ben ik dat toch voor ogen blijven houden: het Zijn kansen die we krijgen van Hem om meer op Jezus te gaan lijken, om meer op Hem te vertrouwen, om beter te begrijpen hoe afhankelijk we zijn van Hem.

Ene Tweelingzoon kloeg dat er deze week alleen maar negatieve dingen gebeurd zijn, maar ik vind dat net in die moeilijke momenten als je ziek en kwetsbaar of net gekwetst bent de liefde en zorg voor elkaar het mooist is.
Is het niet net dat dan we Jezus’ liefde in elkaar moeten zien?

Voor de rest van de adventstijd mogen we minder op onze eigen kracht rekenen en meer vertrouwen op Zijn aanwezigheid.

En nu ga ik kerstbrieven schrijven. Want wanneer zijn woorden van hoop en bemoediging meer nodig, dan in deze donkere dagen?

Stuur elkaar wat liefde, mensen!
Veel liefs van mij.

1 reactie op “Die keer met die kerstkaarten..

%d bloggers liken dit: